Buje - Buie
Gelegen op een heuvel van 222 meter boven de zeespiegel, domineert de stad Buje de omliggende groene terrasvormige velden en vanwege zijn strategische ligging noemde men hem de bewaker van Istrië.
Het stadje wordt omringd door talrijke heuvels waarop zich al in de Bronstijd verschillende stammen vestigden en in de ijzertijd kwamen de Histriërs in de prehistorische ru?nes. Met de oprichting van de Romeinse overheersing, wordt het teritorium Agro della Colonia di Trieste gevoegd bij de regio Venetia et Histria. Tijdens de invasies van de barbaren op de bevolking vonden zij onderdak in de vestingen die gebouwd waren op de vlakke delen van de heuvels. Vandaar de oorsprong van het vestigingskasteel Buje.
In 981 wordt de ondergeschiktheid van Buje bevestigd aan de Aquileiaanse Patriarchaat in 1102 valt het zeker onder zijn gezag. In de 13de eeuw, ontstaat een vrije gemeente en in 1412 ondertekend de gemeente Buje een daad van overgave aan de Republiek van Venetië. Vier eeuwen van Venetiaanse overheersing drukt zijn stempel op het historische centrum beginnend bij het Spiazzo Alle Porte, vandaag de dag het vrijheidsplein, waar ooit het stadhuis stond.
Hier werd In de 15de eeuw de kerk van Majke Božje Milosrdnice (Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid) en de klokkentoren in de 17e eeuw gebouwd. Tegenover deze gebouwen bevindt zich het Etnografisch Museum gebouwd op een onderdoorgang, die ooit een achterpoort was van de stadsmuur. Het plaatsje werd naast deze ook nog beschermd door een reeks van verdedigingstorens waarvan nog deels bewaard is gebleven, een vierkante en een vijfhoekige toren die de westelijke deur bewaakten.
Op het plein Sv. Servolo, aan de top van de heuvel, staat de kathedraal, verbouwd in de 18de eeuw, die elementen heeft van een vroegere romaanse kerk die ooit gebouwd was op de fundamenten van de tempel van Jupiter. De klokkentoren die 50 meter hoog is werd gebouwd in de 15de eeuw in Aquileiaanse stijl. Aan de voorzijde staat een vlaggestok uit 1655. Ernaast ligt een adellijk paleis uit de 15de eeuw in gotisch-Venetiaanse stijl, die tijdelijk de zetel was van de rechtbank. Vanuit dit centrale gebied, lopen de met stenen geplaveide straten die deel uitmaken van het netwerk van het historische plan van het centrum. Vanaf de 18de eeuw breidt de stad zich uit tot buiten de muren en ontstaan de nieuwe wijken die belangrijke centra van cultuur, onderwijs, sport, economie en administratie worden.
