Ciborie
Wanneer na een lange periode van crisis en vermoeidheid, in de 8ste eeuw, de stad Poreč zich in korte tijd begint te herstellen, merkt men dit in de kathedraal. Zeven eeuwen na Eufrasius werd in de ruimte van zijn basiliek een nieuw meesterwerk geplaatst - in 1277 bouwde men een grote marmeren ciborie, waarvoor opdracht werd gegeven door de bisschop van Poreč Oton.
Een hoge baldakijn wordt op vier dunne pilaren geplaatst die toebehoorde tot de voormalige ciborie uit de 6de eeuw. Het nieuwe baldakijn is bedekt met moza?eken en aan de voorzijde zijn dezelfde soort iconografische motieven die ook op de muur van de abside te vinden zijn. Dit is de Annunciatie.
Verschillende tijden, natuurlijk, brachten een reeks aan formele omschakelingen. Het feit dat de personages Maria en Gabriël zich in verschillende ruimten bevinden, nu in de driehoekige fragmenten boven de boog, legden zij zeker andere compositie procedures op. Aan de linkerzijde van de engel, met de hand groetend in de hoogte en over de schouder een scepter. Zijn stap is nu heftiger, dit tonen de vele plooien van de kleding en de weggelaten vleugels. De ruimte tussen de engel en Maria, aan de ene kant, wordt opgevuld door gebogen hout. Maria staat nu voor de troon, waar achter zich het gebouw voortzet. De uitdrukking op haar gezicht drukt verwarring uit, volg het gebaar van haar rechterhand: de open handpalm en deze omhoog gehouden.
De nieuwe tijd tracht de toestand van het innerlijke gevoel met veel meer retoriek te uiten. De bisschop Otto zal op enigerlei wijze proberen, maar in een kleinere mate, het proces te herhalen dat voorheen door zijn grote voorganger werd uitgevoerd. Dit is het proces van het ingroeien van culturele sporen van de ene in de andere. En nu, in feite, evenals in de 6de eeuw nemen zij elementen van vroegere tijden over en verwerken deze in de nieuwe.
De vroeg-Byzantijnse zuilen en kapitelen zijn verbonden met de constructie van een nieuwe gotische baldakijn, bedekt met moza?eken die duidelijk weergeven dat een traditie ten einde is gekomen en een nieuwe, waarin tekenen van het Byzantijnse Rijk steeds meer atrofie tekenen, zodat het bijna geheel verdwijnt. Zoals medio de 6de eeuw Eufrasius in Poreč de geest van het Byzantijnse Rijk invoerde, en dat voor een aantal aankomende eeuwen en voor de stad een duidelijke politieke, culturele en artistieke leiding vaststelde, zo ook bij de ciborie van Otto waar eenduidig de nieuwe tijd?? te zien is. Deze moza?eken en puntbogen van de ciborie geven hun Venetiaanse afkomst kenbaar. Zij zijn echter in sommige opzichten meer geavanceerd van smaak dan die van de jaren van de Venetiaanse meesters. Geavanceerder omdat zij verwijzen naar de karakteristieke paleološkoj restauratie van de schilderkunst in Constantinopel.
